На мінулых выходных на занятках беларускай мовы ў Вячаслава Барка, у касцёле Святога Аляксандра на Трох Крыжах, беларусы Варшавы сустрэлі Нобелеўскага лаўрэата міру, праваабаронцу і былога палітвязня Алеся Бяляцкага. Ён быў на ўроку роднай мовы ў ролі галоўнага спікера. Гутарка ішла пра нашу беларускую мову. Пра тое, што яе трэба берагчы, што б ні здарылася і з кім бы ні здарылася. Бяляцкі адзначыў: «Калі прыйдзе спрыяльны час, яна не проста выжыве — яна закрасуе, зазвініць на ўвесь свет». І прыкметы таму, на яго думку, ужо ёсць: беларусы, нават тыя, хто сёння гаворыць па-іншаму, хто не ведае роднага слова ці баіцца яго ўжываць, усё адно ставяцца да мовы з цеплынёй і павагай. Сапраўды, роднае слова — гэта Радзіма, гэта жаданне яе бараніць. Пакуль жыве беларуская мова – жыве наша Айчына, калі не зберажом сваёй мовы, знікне і Беларусь, стане прыдаткам прагнай да чужых зямель усходняй суседкі, якая не шкадуе ні сваіх, ні чужых. Як тут не ўспомніць запавет Францішка Багушэвіча: «Не пакідайце ж мовы нашай беларускай, каб не ўмёрлі!», — напомніў прысутным Алесь Бяляцкі.
Затым арганізатар урока ксёндз Вячаслаў Барок прапанаваў Бяляцкаму напісаць два «сэрцавых» словы па-беларуску.
Бяляцкі вывеў «ложка» — так называлі лыжку на яго малой радзіме. І яшчэ адно, якое аказала яму добрую паслугу ў калоніі — гэта слова «утрапенне». Калі Алесь Бяляцкі быў хворы, і днём, седзячы на нарах, прыдрамаў, у дзверы раптам забухаў наглядальнік і абвінаваціў палітвязня ў тым, што ён спаў. Алесь не пагадзіўся з абвінавачваннем і ў тлумачальнай напісаў, што ён не спаў, а быў ва «утрапенні». Незнаёмае для ўсіх прысутных слова, але, кажа Нобелеўскі лаўрэат, гэта той стан, у якім мы цяпер, беларусы: нібы прачынаемся, трасемся, жывем на ўздыме.
Затым арганізатар урока ксёндз Вячаслаў Барок прапанаваў Бяляцкаму напісаць два «сэрцавых» словы па-беларуску.
Бяляцкі вывеў «ложка» — так называлі лыжку на яго малой радзіме. І яшчэ адно, якое аказала яму добрую паслугу ў калоніі — гэта слова «утрапенне». Калі Алесь Бяляцкі быў хворы, і днём, седзячы на нарах, прыдрамаў, у дзверы раптам забухаў наглядальнік і абвінаваціў палітвязня ў тым, што ён спаў. Алесь не пагадзіўся з абвінавачваннем і ў тлумачальнай напісаў, што ён не спаў, а быў ва «утрапенні». Незнаёмае для ўсіх прысутных слова, але, кажа Нобелеўскі лаўрэат, гэта той стан, у якім мы цяпер, беларусы: нібы прачынаемся, трасемся, жывем на ўздыме.
Затым Барок запрасіў іншых да напісання значных для кожнага слоў. Колькі ж прыгажосці ў нашых любімых словах: летуценне, натхненне, майстроўня, каханне, акрыляць, акрыяць — ім няма ліку. А калі напісанне слоў суправаджалася цікавымі і смешнымі гісторыямі тых, хто пісаў, то гэта выклікала моцнае ажыўленне ў зале.
Усім прыйшоўся даспадобы такі ўрок роднай мовы. Потым беларусы падзяліліся сваімі меркаваннямі, для шмат каго было прыемна слухаць родную мову, размаўляць на ёй, а па прыгажосці — роўнай ёй няма. Канешне, не абышлося без шматлікіх пытанняў Алесю Бяляцкаму.
Рысу занятку падвёў знаны беларускі палітык Зянон Пазняк: «Калі коратка, гэты ўрок — выхаванне патрыятызму, я б так сказаў».
Чытайце таксама:
Сутыкнуліся з парушэннем правоў?
Пішыце нам. Гэта бясплатна, бяспечна, ананімна
Усім прыйшоўся даспадобы такі ўрок роднай мовы. Потым беларусы падзяліліся сваімі меркаваннямі, для шмат каго было прыемна слухаць родную мову, размаўляць на ёй, а па прыгажосці — роўнай ёй няма. Канешне, не абышлося без шматлікіх пытанняў Алесю Бяляцкаму.
Рысу занятку падвёў знаны беларускі палітык Зянон Пазняк: «Калі коратка, гэты ўрок — выхаванне патрыятызму, я б так сказаў».
Чытайце таксама:
- Як прайшла сустрэча з Алесем Бяляцкім у Варшаве на Міжнародным кніжным кірмашы
- Вызвалены паляк Томаш Бяроза. Шмат гадоў пражыў на Берасцейшчыне. У Беларусі ў яго засталася сям'я
- Беларусы салідарна з палякамі адзначылі Дзень Канстытуцыі 3 мая
Сутыкнуліся з парушэннем правоў?
Пішыце нам. Гэта бясплатна, бяспечна, ананімна
